خلوتی با ترکی شیرازی
شمارهٔ ۱۲۹ - بادهٔ عشق
فصل اول - لطیفه‌نگاری‌ها
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلم باشد اسیر خوب رویینگاری، شوخ و شنگی، تندخویی
۲
سر من در خم چوگان زلفشبود سرگشته تر گویی ز گویی
۳
چو یاد آید مرا محراب ابروشکنم هر دم ز خون دل وضویی
۴
ز هجر قامت و موی میانشتنم گردیده لاغرتر ز مویی
صفحهٔ ۱ از ۳