خلوتی با حاجب شیرازی
شمارهٔ ۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در عدم آئینه بودم روی یار خویش رادادمی در جان و دل منزل نگار خویش را
۲
خویش را کردم بصورت چون گدا، زان رو فزودبختم از شاهان بمعنی اعتبار خویش را
۳
در حریم یار نپسندم شود محرم رقیبکی دهد صیاد، بر دشمن شکار خویش را
۴
ساقیا در آب بسته آتش سیال ریزبشکنم تا از یکی ساغر خمار خویش را
صفحهٔ ۱ از ۳