خلوتی با حاجب شیرازی
شمارهٔ ۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا، به کی گرم کنی رخش قضا جولان راتنگ کردی به دلیران جهان میدان را
۲
گوی دلها به خم زلف چو چوگان داریلطمه بر، گوی مزن رنجه مکن چوگان را
۳
کس ز احسان تو محروم نخواهد بودنهیچ شک نیست که بخشی گنه شیطان را
۴
عاقبت خشت سرای دگران خواهی شدای که شداد صفت سرزده ایوان را
صفحهٔ ۱ از ۳