خلوتی با ناصرخسرو
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۱۴
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نشنودهای که دید یکی زیرکزردآلوی فگنده به کو اندر
۲
چو یافتش مزه ترش و ناخوشوان مغز تلخ باز بدو اندر
۳
گفتا که «هر چه بود به دلت اندررنگت همی نمود به رو اندر»
صفحهٔ ۱ از ۱