خلوتی با حاجب شیرازی
شمارهٔ ۴۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بسته زلف چو زنجیر تو بس شیر نر استخسته چشم تو بس آهوی دشت تتراست
۲
ابرویت سخت کمان است بر و مژگان برپیش این تیر و کمان سینه عالم سپر است
۳
درج یاقوت لب لعل تو ای در سمینهست درجی که در او درج دو رشته کمر است
۴
زاده هفت آب و چار امی نی نی از انکامهاتند تو را دختر و آبا پسر است
صفحهٔ ۱ از ۳