خلوتی با حاجب شیرازی
شمارهٔ ۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
روشنیم سر تا پا گر زمانه تاریک استگلشنیم پا تا سر راه وصل باریک است
۲
یار، از قدم با ماست گر رقیب نامحرمگه به فکر تفریق و گاه فکر تفکیک است
۳
کیست کز غم عشقش جان به در تواند برددیلم است یا کرد است ترک یا که تاجیک است
۴
انگلیس یا آلمان روس یا که اتریش استژاپنی است یا چینی روم یا که بلژیک است
صفحهٔ ۱ از ۳