خلوتی با حاجب شیرازی
شمارهٔ ۵۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر که حق گفت چو منصور نصیبش داراستبر سر دار شدن مرد خدا را کار است
۲
یار اگر می طلبی از غم اغیار منالهمه یار است به چشم تو اگر اغیار است
۳
مستی باده ندارد اثر هشیاریای خوش آن مست که در مستی خود هشیار است
۴
ناصح از گفته بی حاصل خود لب بربندتو، به گفتاری و درویش پی کردار است
صفحهٔ ۱ از ۳