خلوتی با ناصرخسرو
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۱۸
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای خداوند این کبود خراسصد هزاران تو را ز بنده سپاس
۲
که به آل رسول خویش مرابرهاندی از این رمهٔ نسناس
۳
تا متابع بوم رسول تو رانروم بر مراد خویش و قیاس
۴
هم مقصر بوم به روز و به شببه سپاست بر آورم انفاس
صفحهٔ ۱ از ۹