خلوتی با حاجب شیرازی
شمارهٔ ۶۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا نسیم صبح، بر جهان وزیددر چمن شکفت نوگل امید
۲
شد غزال عدل در چمن چمانگرگ هار ظلم از، رمه رمید
۳
دست حق برون شد ز آستینپرده های وهم از میان درید
۴
زاغ و راغ هجر شد در آشیانشاهباز وصل ز آشیان پرید
صفحهٔ ۱ از ۳