خلوتی با حاجب شیرازی
شمارهٔ ۱۰۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مئی که باده وصل تو در، دماغ کنددهان خم چو گشاید مرا سراغ کند
۲
کسیکه آتش عشقش بسوخت سرتاپاجبین و سینه و بازو، بهل که داغ کند
۳
به پیش روی تو، بر خویش ننگرد یوسفدر آفتاب تجلی کجا چراغ کند
۴
امیر و فاخته خواند غنا بگل بلبلبباغ از چه زغن نوحه همچو زاغ کند
صفحهٔ ۱ از ۲