خلوتی با حاجب شیرازی
شمارهٔ ۱۰۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هیچ ملکی به شرف کشور ایران نشودبیش از این درهم و آشفته و ویران نشود
۲
اهل و نااهل وی ار متحد از جان نشوندرنگ ویرانی از این روضه رضوان نشود
۳
شهر شیراز که شیرازه علم است و ادبمأمن و مسکن غولان بیابان نشود
۴
ای که با خویش به جنگ هستی و با غیر به صلحاز چه رو خاطر جمع تو پریشان نشود
صفحهٔ ۱ از ۴