خلوتی با ناصرخسرو
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۲۴
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نگذاشت خواهد ایدرشبر رغم او صورت گرش
۲
جز خاک هرگز کی خوردآن را که خاک آمد خورش
۳
فرزند این دهر آمدهاستاین شخص منکر منظرش
۴
چون گربه مر فرزند رامی خورد خواهد مادرش
صفحهٔ ۱ از ۱۳