خلوتی با حاجب شیرازی
شمارهٔ ۱۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چهره بر افروخت دلارام بازتا برد از اهل دل آرام باز
۲
عشق درخشید و جهانگیر شدعقل در افتاد به سرسام باز
۳
معنی جم آیت جامیم بازجام دل ماست بده جام باز
۴
دانه فشان تاک گل تک نشینتا رهی از ذلت ایام باز
صفحهٔ ۱ از ۳