خلوتی با حاجب شیرازی
شمارهٔ ۱۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگرچه رشته مشروطه را سری است درازبیا، به کوتهی ای چرخ کینه جو پرداز
۲
ببین به ساحت ری کز نهیب توپ و تفنگتگرگ مرگ، زا بر بلا ببارد باز
۳
به کوه هیکل خاصان ببین فراز و نشیببه دشت پیکر خوبان نگر نشیب و فراز
۴
زمین چو، سروستان گشت یا چو لاله ستانز قد و خد جوانان عاشق جانباز
صفحهٔ ۱ از ۳