خلوتی با حاجب شیرازی
شمارهٔ ۱۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تو هر چه ناز کنی ما اگر کنیم نیازنیازمند تو هستیم ناز میکن ناز
۲
ز کعبه راه به کوی تو می توان بردناز آنکه قنطره ای بر حقیقت است مجاز
۳
حدیث عشق بر پیر عقل بردم دوشچنان بخویش فرو رفت کش ندیدم باز
۴
تو، باز حسن پراندی و من کبوتر دلکبوتری که رود سوی باز ناید باز
صفحهٔ ۱ از ۳