خلوتی با حاجب شیرازی
شمارهٔ ۱۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زاغ و لاغ شب در سفیده دمخفت وزد به دم جفت زد به دم
۲
کس ندیده بود، تاکنون کنداز غزال رام، گرگ هار رم
۳
وقت الصبوح راح فی القلوبپای خم بخم زیر گل به چم
۴
روبها برو کر بزی بهلکامد از عرب حیدر عجم
صفحهٔ ۱ از ۳