خلوتی با حاجب شیرازی
شمارهٔ ۱۳۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای سرو جهان، بازآ به چمنتا سرو روَد، در سجده چو من
۲
با قد و رُخت، مانند خجلهم سرو سهی، هم تازه سمن
۳
مشتاق تواند با عجز و نیازهر تازه‌جوان، هر پیرِ کهن
۴
در مصر جمال دارد مه منبس یوسف مصر، در چاره ذقن
صفحهٔ ۱ از ۴