خلوتی با نورعلیشاه
شمارهٔ ۸۷
بخش اول
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گرچه گستاخیست هر دم آمدن بر در گهتآیم و روبم بمژگان کحل از خاک درت
۲
دسترس گر نبودم بر پای بوست بس همینکایم و بوسم نهانی آسمان در گهت
۳
کی دل از چاه زنخدانت برون آید که هستصد هزاران یوسف مصری گرفتار چهت
۴
مه چسان از مهر گیرد نور هر شب بر فلکمهر هم ز انسان بگیرد نور هز روز از مهت
صفحهٔ ۱ از ۲