خلوتی با نورعلیشاه
شمارهٔ ۱۳۰
بخش اول
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پسته او که نوشخند آمدخنده اش بر بساط قندآمد
۲
نمکی از لب شکر بارشمرهم ریش دردمند آمد
۳
صفحه رو و نقطه خالشدر نظر مجمر و سپند آمد
۴
تار زلفش بگردن عشاقدر ره عشق چون کمند آمد
صفحهٔ ۱ از ۲