خلوتی با نورعلیشاه
شمارهٔ ۱۳۱
بخش اول
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل که از لعل لبش جام شرابی داردزآتش عشق رخش جان کبابی دارد
۲
بس بخون دلم آغشته سرانگشت جفاخوش نگارین بکف دست خضابی دارد
۳
زیر تیغش ز چه رو رقص کنان سرننهمآنکه در کشتن من وجد و شتابی دارد
۴
عاشقانه چه کنم گر نکشم بار عتابزانجفا پیشه که هر لحظه عتابی دارد
صفحهٔ ۱ از ۲