خلوتی با ناصرخسرو
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۴۲
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گسستم ز دنیای جافی املتو را باد بند و گشاد و عمل
۲
غزال و غزل هر دوان مر تو رانجویم غزال و نگویم غزل
۳
مرا، ای پسر، عمر کوتاه کردفراخی‌ی امید و درازی‌ی امل
۴
زمانه به کردار مست اشتریمرا پست بسپرد زیر سبل
صفحهٔ ۱ از ۸