خلوتی با ناصرخسرو
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۴۴
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گرامی چو مال و قوی چون جبالنکو چون جوانی و خوش چون جمال
۲
کهن گشته‌ای تن نه‌ای بل نویفزاینده در گردش ماه و سال
۳
ازو ناشده حال دوشیزگیولیکن پسوده مر او را رجال
۴
همو مایهٔ زهد و دین هدیهمو مایهٔ کفر و شرک و ضلال
صفحهٔ ۱ از ۱۵