خلوتی با نورعلیشاه
شمارهٔ ۱۶۳
بخش اول
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بسکه بجان باشدم از غم جانانه سوزز آه دلم می جهد بارقه خانه سوز
۲
سوزد اگر عالمی آه شرربار منکی فتد از شورشم در دل جانانه سوز
۳
بس بدل و دیده ام جلوه کند برق غماشگ روانم شده آتش کاشانه سوز
۴
باز ز مینای ناز ساقی محفل گدازریخت به پیمانه ام باده پیمانه سوز
صفحهٔ ۱ از ۲