خلوتی با نورعلیشاه
شمارهٔ ۱۶۴
بخش اول
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل که ساکن شده بکوی نیازخوش براهت نهاده روی نیاز
۲
تا زناز تو ساغری نوشممیکشم باده از سبوی نیاز
۳
تا دهد آب سرو نازت راگشته اشکم روان بروی نیاز
۴
خاک کویت که منبع فیض استخوش بیفزوده آبروی نیاز
صفحهٔ ۱ از ۲