خلوتی با نورعلیشاه
شمارهٔ ۱۶۹
بخش اول
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کی رسد بر دامن وصل تو دست بوالهوسبوالهوس را نیست بر دامان وصلت دسترس
۲
زاهدا تا چند میلافی ز عشقش از گزافکی بود عرصه سیمرغ جولانگر مگس
۳
در حقیقت عشق دارد سرفرازی از مجازشعله را گردد گل اقبال سر از خار و خس
۴
دل ز چاک سینه ام بیرون شده و افغان بخاستعندلیب آزاد گشت و ماند ناله در قفس
صفحهٔ ۱ از ۲