خلوتی با نورعلیشاه
شمارهٔ ۱۷۵
بخش اول
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ترک چشم تو که از غمزه کند غارت هوشزندم بهر چه هر لحظه بخونخواری جوش
۲
دوش در میکده واقع چه شد آیا که فلکآمد از غمزه مستانه مستان بخروش
۳
طرفه دیریست که هر لحظه برون میآیدجام بر کف ز درش مغبچه باده فروش
۴
آنکه دی شیشه ام از سنگ ملامت بشکستبین چسان میکشد امروز زخم باده بدوش
صفحهٔ ۱ از ۲