خلوتی با نورعلیشاه
شمارهٔ ۱۷۶
بخش اول
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر که در کوی او بود بارشکی بود آرزوی گلزارش
۲
کوی او گلشنی است کز خوبیکرده آرایش جهان خوارش
۳
قوت جان و قوت روح آمدبوی شیراز لب شکر بارش
۴
سرو قدش که غیرت طوبی استبرده دل ها خرام رفتارش
صفحهٔ ۱ از ۳