خلوتی با نورعلیشاه
شمارهٔ ۲۳۴
بخش اول
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شمعی ز رخت چه بر فروزیپروانه صفت جهان بسوزی
۲
سروی و چه سرو خوش خرامیماهی و چه ماه دلفروزی
۳
روزان و شبان چو در خیالمتا با تو کنم شبی بروزی
۴
ازآتش عشقت ای پریرویدر شعله من فتاد سوزی
صفحهٔ ۱ از ۲