خلوتی با نورعلیشاه
شمارهٔ ۲۳۵
بخش اول
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیا و ساغر کامم لبالب کن ز می ساقیکه بر لب آمده جانم ز سالوسی و زراقی
۲
بیاور راح روح افزا و چندان ده مرا ساغرکه بیخود گردم و یابم ز قید هستی اطلاقی
۳
ز اشراقی و مشائی چه میپرسی بیاور میکه اندر کیش سرمستان چه مشائی چه اشراقی
۴
ترازیبد که در خوبان زنی لاف خداوندیکه همچون ابرویت جانا بخوبی در جهان طاقی
صفحهٔ ۱ از ۲