خلوتی با ناصرخسرو
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۵۷
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای شسته سر و روی به آب زمزمحج کرده چومردان و گشته بی‌غم
۲
افزون زچهل سال جهد کردیدادی کم و خود هیچ نستدی کم
۳
بسیار بدین و بدان به حیلتکرباس بدادی به نرخ مبرم
۴
تا پاک شد اکنون ز تو گناهانمندیش به دانگی کنون ز عالم
صفحهٔ ۱ از ۹