خلوتی با نورعلیشاه
شمارهٔ ۶۹
بخش دوم
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
درآمد از درم مه خلعتی دوشگرفتم تا سحر تنگش در آغوش
۲
بپایش خاستم گه دست بر دستبه پیشش گه نشستم دوش بر دوش
۳
نه پیچیدم سر از شیرین و تلخشبنوشیدم ز دستش زهر با نوش
۴
بعالم هر کرا روز و شبی هستشب و روز من آنزلف و بنا گوش
صفحهٔ ۱ از ۳