خلوتی با نورعلیشاه
شمارهٔ ۷۰
بخش دوم
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نه تنها دین و دل برد از نگاهشکه روزم کرده شب زلف سیاهش
۲
زهی صیادی چشمش که آن صیدکند صد دل بیک تیر نگاهش
۳
بهر جا پا نهد خیزد قیامتز سرو قامت و روی چو ماهش
۴
ز حسرت افتدش خورشید در پایبسر گر بشکند طرف کلاهش
صفحهٔ ۱ از ۲