خلوتی با نورعلیشاه
شمارهٔ ۸۹
بخش دوم
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من خونین جگر داغی که از هجران بدل دارمندارد مرهمی دیگر بغیر از وصل دلدارم
۲
زگلزار سر کویش صباگر بشکند شاخیز شاخ حسرتش بر دل فتد هر لحظه صد خارم
۳
چو ای صیاد سنگین دل نمودم در قفس منزلچو مرغان دگر نبود هوای باغ و گلزارم
۴
ز زلف بی بها موئی بصد جان گرکه بفروشددراین سودا من مسکین بجان و دل خریدارم
صفحهٔ ۱ از ۲