خلوتی با ناصرخسرو
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۶۹
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای دل و هوش و خرد داده به شیطان رجیمروی بر تافته از رحمت رحمان رحیم
۲
دل چون بحر تو در معصیت و نرم چو مومسنگ خاراست گه معذرت و تنگ چو میم
۳
نتوانی که کنی بر سخن حق تو مقامزانکه فتنه شده‌ای بر غزل و هزل مقیم
۴
به خرد باید و دانش که شود مرد تمامتو به حیلت چه بری نسبت خود سوی تمیم؟
صفحهٔ ۱ از ۹