خلوتی با بابافغانی
شمارهٔ ۵۷۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلا در عشق جانان خواری و خونخوارگی اولیز ناز و سرکشی مسکینی و بیچارگی اولی
۲
سپردن جان بدست یار و گشتن از جهان فارغچو باید کشته شد در عاشقی یکبارگی اولی
۳
من و کنج غم و دردل خیال بزم وصل اوفراغت نیست در خاطر مرا غمخوارگی اولی
۴
خوشست آن روی زیبا جلوه گر در پرده ی غیبتولیکن گهگهی در دیدهٔ نظارگی اولی
صفحهٔ ۱ از ۲