خلوتی با بابافغانی
شمارهٔ ۵۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا در دیده جان آن پری رخسار بایستیخرام او دمی در چشم من صد بار بایستی
۲
خلد بی روی او از هر گلی در دیده ام خاریاگر خاریست باری زان گل رخسار بایستی
۳
بسرو و سوسن خود باغبان بسیار می نازدترا گاهی گذاری جانب گلزار بایستی
۴
دریغست آتش عشق تو در دلهای آسودهتمام این شعله در جان من افگار بایستی
صفحهٔ ۱ از ۲