خلوتی با ناصرخسرو
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۱۹
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بگسل رسن از بی‌فسار عامهمشغول چه باشی به بارنامه؟
۲
تو خود قلم کردگار حقیاحسنت و زهی هوشیار خامه
۳
قول تو خط توست، مر خرد راسامه کن و بیرون مشو ز سامه
۴
منیوش مگر پند خوب و حکمتبرگوش همه خلق خاص و عامه
صفحهٔ ۱ از ۲