خلوتی با ناصرخسرو
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۵۹
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جهانا عهد با من جز چنین بستینیاری یاد از آن پیمان که کرده‌ستی
۲
اگر فرزند تو بودم چرا ایدونچو بد مهران ز من پیوند بگسستی؟
۳
فرود آوردی آنچه‌ش خود برآوردیگسستی هرچه کان را خود بپیوستی
۴
بسی بسته شکستی پیش من، پس چوننگوئی یک شکستهٔ خویش کی بستی؟
صفحهٔ ۱ از ۱۰