خلوتی با امیر پازواری
شمارهٔ ۵۵
چهاربیتیها
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گاهی مَسّهْ، گَهْ بیهوشْ، گٰهی مِنٰاهوشْهَردمْ توبهیِ حقّْ به دلْ مه کِنی جُوشْ
۲
هَلی وُ پِشمالی دِشندی بُناگوشْته نخجیرِمهْ، شِهْ کَمِنْ دَرْآوِرْمِهْ دُوشْ
۳
مَطْلوبْ وینه که سَخُونْرِهْ هٰاکنی گُوشْدا قَصّهیِ مَجنونْ بَنوُو فِرامُوشْ
۴
هر کس که مَطْلوبِ دَسْ زَهر هٰاکِنی نوشْ،سُونِ آبِ طَهُورِهْ، وینه هزارْ جُوشْ
صفحهٔ ۱ از ۱