خلوتی با امیر پازواری
شمارهٔ ۵۶
چهاربیتی‌ها
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اَمْرُو دل‌بری آواز بییامُو مه گُوشْبی‌بنگُ و شرابْ، دَرْدَمْ بویمِهْ بی‌هوشْ
۲
ته شَرْبِتِ لُورِهْ هرکی هٰاکنی نُوشْمِجی خِضْرآسٰا وُ مرگْ بَوّهْ فرامُوشْ
۳
اونْ مِحالْ که ته غمْ بییّه مه هم آغوشْمه نالِهْ به عَرْشْ شییهْ مِلائِکْ گُوشْ
۴
رِوا نِدارْمِهْ (نه آرمه) غَمْ‌رِهْ کَسْ‌ها کِنی گُوشْته بارِ غَمْ سی مِنْ بُو، کَشِمْ (کشمّه) منْ شه دوُشْ
صفحهٔ ۱ از ۱