خلوتی با امیر پازواری
شمارهٔ ۵۷
چهاربیتی‌ها
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کی گِتْ بو که وَرْفِ سَرْکَلِنْ آتشْ، وَشْ!دَراییِنْ زنگی و دییِنْ آتشْ‌رِهْ خِشْ!
۲
مِنْ حَیْروُنِ ته چیرمهْ بالا سُوره وَشْنٰاوَرْف اوُ بُونه وُ ناکه میرِنه آتَشْ
۳
دل سنگه منی،اُوچییِهْدارنه مه چِشْ؟دلْ اوُئه منی، چیوَرْ نمیرْنِهْ آتَشْ؟
۴
اینه وَر عَجایبْ مه بالا سُورِوَشْ،اُورِهْ سَنگْ بَزالیتهْ، سنگْ دارْنه آتَشْ
صفحهٔ ۱ از ۱