خلوتی با امیر پازواری
شمارهٔ ۶۶
چهاربیتی‌ها
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
امیر گِنِهْ: مه مونگ وُ خورْ گوهِر صافْاَلِفْ قَدْ به ته وٰا مِجِمْ مونِنْدِ کٰافْ
۲
هر کسْ که تنه مِهر وَرْزهْ وُ زَنِهْ لٰافْوی حَمْزه آسٰاشه سَرگِردوُنْ مِجِهْ قافْ
۳
دوستِ قدْ الِفه، بِرفه مُونند کافْگِلْ از خجالتْ بِهِشتْ بِوئِهْ خُوشهْ لٰافْ
۴
ته بُوره خِتا بَوِرْدِهْ وا، مشکِ صافْآهو بَخِرْدِهْ مِشْکْ‌رِهْ، بَریتِهْ شِهْ لٰافْ
صفحهٔ ۱ از ۱