خلوتی با امیر پازواری
شمارهٔ ۶۷
چهاربیتی‌ها
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
امیر گِنِهْ: که، دارمه هوایِ ته زِلْفْمِنْ مَجنونْ صفتْ مِجِمْ برایِ ته زِلْفْ
۲
اونُ سرخه گِلِ غنچهْ سزایِ ته زِلْفْبَکُوشْتِهْ مِرِهْ جُور و جفای ته زِلْفْ
۳
تا بَکِتْ به مه دِلْ حلقه‌های ته زِلْفْجانْ دارمه یکی کمّه فدایِ ته زَلْفْ
۴
دلْ گیرمه خُتَنْ تا به خِتٰایِ تِهْ زِلْفْعالِمْ سَرْ به سَرْ نِصْفِهْ بهایِ ته زِلْفْ
صفحهٔ ۱ از ۱