خلوتی با امیر پازواری
شمارهٔ ۱۲۴
چهاربیتیها
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خُور طَبْعِشوُ بدر رَوّشُ و کیمیا خو!کٰانِ حیا بِهْ چِشْم بفا گیتی سو
۲
اونْته عَرقِهْ، آهویِ نافْ کِنّهْ بوز تو اُونْ گِلی که بِلْبِلْ اسیرهْ ته بو
۳
تهْ دیمْ شَمْ نییه که دَشْتوُ کوه وَری تووِنی رِهْ لَمالَمْ دَکِلٰاسِنّی ته بو
۴
شیرینوُ زلیخا، دیگر لَیْلیوُ تومِنْ میرْمِهْ ته مِهْرْجِهْ، چی دشتوُ چی کو
صفحهٔ ۱ از ۱