خلوتی با امیر پازواری
شمارهٔ ۱۲۵
چهاربیتی‌ها
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
امیر گنهْ: کی دَوْسه مَهْ چشِ سو؟مه رُوشنه گیتی شُوی تارِهْ بی تو
۲
هَمونْ اوّلهْ رُوزْ که بدیمهْ ته روز دَوسّمهْ طمع که تره کَشْ اَئیرُو (هئیرو)
۳
ته چیرهْ رهْ خو بَدیمهْ، مَسّه آهو!هر روزه ذلیل وُ شُو هلاکمه بی تو
۴
تا ته گلهْ وَلْگْ، بَنْده به ته مشکِ بوسَحَرْ سامری جا کردهْ یاسمینْ‌رو
صفحهٔ ۱ از ۱