خلوتی با امیر پازواری
شمارهٔ ۱۲۷
چهاربیتی‌ها
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
امیر گنه: کان نمک، آدمی خواته سیب ذقنْ ونهْ مدامْ کنمْ بُو
۲
بیاض گردنْ تهْ خشهْ،ای پریروز در وختِ خرام، نیک کنّی ناز و غازُو
۳
آچّه (عاجه) دلِ سرْ مدامْ کنّی زری سوآهو به ختا ورنه ته نافه‌یِ بو
۴
تا گردش انجم، به [بو] افلاک روز و شونزائه هیچ مار فرزندْ به خوبیّ تو
صفحهٔ ۱ از ۱