خلوتی با امیر پازواری
شمارهٔ ۱۲۸
چهاربیتیها
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا منه تن به جیر لحد نپاهو،تا گوشت بریزه، هسّکا جه جدا بو،
۲
اون سبزه که مه خاک سر هو رستا بو،ز اون سبزه که ته پا زدن ور خشکا بو،
۳
اون بار که سرافیل صور به دمِ بِشتٰابو،گوئن جمله خلق یکبارگی فنا بو،
۴
دیگر بِدَمهْ مردهْ، چه زندهها بو،به قولِ خدا روز حساب و کتا بو،
صفحهٔ ۱ از ۱