خلوتی با امیر پازواری
شمارهٔ ۱۷۱
چهاربیتی‌ها
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ایْ مَستهْ که دیمْ ره دَرْ اینگو دریچههزارْعاشقِ خُونْ به اُونجه، دریجه
۲
امیر گنه: مه سرخهْ گِلْ دَستیجهْ!دیوْ ره نَرْسهْ سودا کنهْ پری جهْ
۳
کاری نَکنْ که دلْ به ته جٰا برَنجهْکاری‌ها کنْ که دُوستْ به ته جا بغَنْجهْ
۴
تو اُونْ پَری‌یی که دیوْ ته جه وریجهْروا نیهْ دیوْ سودا کنهْ پری جه
صفحهٔ ۱ از ۱