خلوتی با امیر پازواری
شمارهٔ ۱۷۲
چهاربیتیها
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سالْ اونْ خشه که بَشْکفهْ نوبهارتهماهْ اونْ خشهْ که بلبلْ خونّه گلزارْته
۲
روزْ اُونْ خشهْ که پَلی دْ کفمْ یارْتهشُو اُونْ خشهْ که شادْ بَوینمْ دیدارْته
۳
حالْ اُونْ خشهْ که خشی بَوینم حالْ تهوَخْتْ اُونْ خشهْ که هَر وارْ وینمْ جمالْ ته
۴
ساعتْ اُونْ خشهْ سٰاکنْ بوئمْ کنارتههَرْ لَحْظهْ شه مه جانْ ره کنمْ نثارْ ته
صفحهٔ ۱ از ۱