خلوتی با امیر پازواری
شمارهٔ ۱۷۳
چهاربیتی‌ها
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صُبح اُونْ خشه، چشْ ره نظرْبو به رُوتهْشامْ اُونْ خشه، پا گذرْ دارهْ به کوته
۲
روزْ اُونْ خشه، که دیم‌ها کنم به سُوتهشُو خُونیه، جُزْ فکْر وُ خیالِ مُونه
۳
لَیْلی وَشْ هَمُونی، دَرْ نَشومّه کوتهمره که بپا نیهْ زنجیرِ موته
۴
گَرْدُونمْ نیهْ قَولُ و زبُونْ دْروتهاینهْ وَرْ چشْ کَشمْ خاکِ کُوتهْ
صفحهٔ ۱ از ۱